De behoefte om iets te doen komt bij mij voort uit dankbaarheid voor dit leven. Een leven dat voor ieder mens gelijk is en dat beschermd moet worden.
‍
Wat ik zo goed vind aan de Poremma Foundation is de eenvoud en de natuurlijke benadering die ze hebben van het concept van hulpverlening.
‍
Elkaar helpen is geen nieuw idee, het gebeurt al eeuwenlang in gemeenschappen! Oorlog bestaat al eeuwenlang, maar solidariteit onder mensen ook.
‍
Ik had nooit kunnen vermoeden hoeveel geluk ik zou hebben tijdens mijn zoektocht naar projecten, hoeveel bijzondere mensen ik zou ontmoeten. Mensen die me trots maken om deel uit te maken van de mensheid.
‍
De Poremma Foundation is het instrument dat we hebben gecreëerd om financiële middelen te koppelen aan fundamentele basisprojecten en buitengewone vrijwilligers.
‍
Ik ben enorm gemotiveerd en enthousiast. Ik wil steeds meer leren over hoe ik iets kan betekenen.

Sinds 2015 ben ik actief in het ondersteunen van mensen op de vlucht, aanvankelijk in mijn geboorteplaats Hamburg.
‍
In 2016 richtte ik in Griekenland een medische ngo op, te beginnen in Thessaloniki. In 2017 openden we ook projecten in Patras, Athene en Lesbos. Later, in 2020, startten we nog een project in Bosnië en Servië.
‍
Sinds 2022 maak ik deel uit van de ngo No Border Medics. In september 2022 openden we een nieuwe afdeling in Duinkerke. We merkten dat de behoefte daar zo groot was dat het gebied inmiddels een belangrijk opvangpunt is geworden.
‍
Toen ik gevraagd werd om me bij de Poremma Foundation aan te sluiten, voelde ik me vereerd. De Stichting staat voor humanitaire hulp, ze is flexibel en transparant in haar ondersteuning van projecten, initiatieven die mensen in nood en onderweg helpen.
‍
De uitdaging van het vinden van deze projecten is spannend en met ons team ben ik er zeker van dat we zullen slagen.

Toen ik voor het eerst hoorde van de Poremma Foundation, herkende ik in de intentie de geest en essentie die mij jaren geleden ertoe hebben gebracht om mijn levens- en carrièrepad te kiezen.
‍
Ik werk al 7 jaar in de wereld van humanitaire samenwerking en ik heb organisaties van alle groottes zien werken en interageren met mensen op de vlucht uit verschillende landen.
‍
In deze stichting vind ik de essentie van solidariteit: het gevoel dat iemand ertoe aanzet om vrijwillig een ander te helpen. Mijn ervaring heeft me geleerd dat ik als Europees burger privileges heb die ik vroeger nooit echt begreep, maar ook dat ze hun betekenis en werkelijke waarde verliezen als je ze niet deelt.

Iemand anders helpen is van onschatbare waarde, het maakt je compleet, het geeft je een goed gevoel. Altruïsme helpt je om van jezelf te houden. De zoektocht naar buitengewone mensen die buitengewone dingen doen, is een spannende uitdaging. Daarom geloof ik in de missie van de Stichting.
‍
Helaas bestaat de wereld van internationale samenwerking maar al te vaak uit ingewikkelde bureaucratische procedures om economische steun te verkrijgen. Deze wereld wordt geplaagd door de behoefte om zichtbaar te zijn en in de ogen van donateurs interessant over te komen. Het gevaar bestaat dat de aandacht wordt afgeleid van echte solidariteitsacties naar andere zaken.

Dit is waarom Poremma zo anders is: de focus ligt uitsluitend op het project en de protagonisten ervan. Voor mij is het een terugkeer naar de roots.

Toen ik besefte hoe moeilijk het voor me was om een organisatie te vinden die ik graag wilde steunen, ontstond het idee voor de Poremma Foundation. Ik wilde mensen helpen, echte mensen. En wanneer mij werd gevraagd om organisaties te steunen, had ik het gevoel dat het vanuit de verkeerde invalshoek werd benaderd. Met een achtergrond in marketing vond ik het moeilijk om enthousiast te zijn over wat ik zou kunnen waarnemen als een verkooppraatje. Na een tijdje gezocht te hebben, kwam ik eindelijk in contact met iets anders: gepassioneerde mensen die hun tijd gebruikten om andere medemensen te helpen. Het was een daad van solidariteit. Ik voelde me meteen gelukkig om dit soort mensen te ontmoeten. Het was een echt voorrecht om hen te horen beschrijven wat ze deden, en om het resultaat daadwerkelijk te zien. Ik realiseerde me dat we allemaal vrijwilligers waren die wilden helpen, ieder op zijn eigen manier en capaciteit. Ik ervoer iets echts en menselijks, dat is de essentie en de realiteit van onze Stichting. Ik was onder de indruk van de duidelijkheid en toewijding waarmee deze mensen hun werk deden – het voelde als een voorrecht voor ons om die acties te ondersteunen. Ik kreeg de kans om uit eerste hand te zien wat ze deden, het was zo duidelijk. Tot op de dag van vandaag ben ik nog steeds verbaasd over wat een klein beetje geld kan bereiken. De sleutel is ervoor te zorgen dat we de juiste projecten selecteren, en ervoor te zorgen dat we de juiste mensen vertrouwen.